نکات کلیدی:

·  عوارض در ۲۰ درصداز بیوپسی‌های کلیه رخ داد که اغلب شدت آن‌ها جزئی بود.

·  خطر خونریزی شدید در زنان و بیمارانی که پس از بیوپسی دچار هماتوم می‌شوند، بیشتر بود.

۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶ - بر اساس داده‌های یک مطالعه، در میان بزرگسالان دیابتی که تحت بیوپسی کلیه قرار می‌گیرند، تجربه اپراتور (پزشک انجام‌دهنده) و انتخاب سایز سوزن، بیش از خودِ بیماری دیابت، با خطر بروز عوارض مرتبط بودند.

دکتر کاتالین سوزتاک، استاد پزشکی و ژنتیک در دانشگاه پنسیلوانیا و همکارانش، خاطرنشان کردند که اگرچه بیوپسی پوستی کلیه «استاندارد طلایی» برای تشخیص بیماری‌های کلیوی محسوب می‌شود، اما مطالعات پیشین شواهد متناقضی درباره ایمنی این عمل در بیماران دیابتی ارائه داده‌اند.

دکتر سوزتاک اظهار داشت: «شناخت عوامل مرتبط با عوارض بیوپسی می‌تواند به شناسایی ریسک‌های اختصاصی هر بیمار کمک کند.»

او افزود: «بیوپسی کلیه همچنان استاندارد طلایی تشخیص است و در عصر پزشکی دقیقارزش بیشتری یافته است. بیوپسی کلیه را می‌توان با ایمنی بالا در بیماران دیابتی انجام داد و نباید صرفاً به دلیل دیابت بودن بیمار، از انجام آن اجتناب کرد.»

در مطالعۀ مشاهده‌ای آینده نگرTRIDENT  که در مجلهClinical Journal of the American Society of Nephrology  منتشر شد، محققان داده‌های ۴۰۸بیوپسی کلیه را در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱یا نوع ۲ (میانگین سنی ۵۴ سال؛ ۴۸ درصد زن؛ ۳۲ درصد سیاه‌پوست) در ۲۱مرکز دانشگاهی ایالات متحده بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ تحلیل کردند.

پیامدهای اولیه، میزان عوارض بیوپسی کلیه بود که در سه دسته طبقه‌بندی شدند:

·  جزئی: هماتوم، درد محل بیوپسی یا افت هموگلوبین که نیازی به تزریق خون ندارد؛

·  نیازمند منابع: تزریق خون، مداخله رادیولوژیک/جراحی یا بستری طولانی مدت؛

·  خونریزی شدید: کاهش هموگلوبین (≥ 2 گرم در دسی‌لیتر)، تزریق خون یا مداخلۀ رادیولوژیک/جراحی.

نتایج نشان داد که عوارض در ۲۰ درصداز بیوپسی‌ها رخ داده است که اکثر آن‌ها از نظر شدت «جزئی» بودند. هماتوم شایع‌ترین عارضه (۱۵ درصد) و پس از آن درد محل بیوپسی (۴ درصد)، بستری طولانی‌مدت (۳ درصد) و انتقال خون (۲ درصد) بود.

عوارض نیازمند منابع ، در ۵ درصداز موارد رخ داد. احتمال وقوع این موارد در زنان نسبت به مردان بیشتر بود. همچنین، این عوارض در بیوپسی‌هایی که توسط فلوهای نفرولوژی (متخصص زیرگروه) یا رادیولوژیست‌های مداخله‌گر نسبت به متخصصان اصلی(Attending)  انجام می‌شد، بالاتر بود. استفاده از سوزن ۱۸گیج در مقایسه با سوزن ۱۶گیج، و استفاده از داروهای مهارکننده سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS inhibitors) ریسک این عوارض را کاهش داد.

دکتر سوزتاک گفت: «اگرچه سوزن کوچک‌تر گاهیضرورت چندین بار ورود سوزن را برای دریافت بافت کافی به همراه دارد، اما این کار ریسک خونریزی شدید را افزایش نداد. این نشان می‌دهد که سایز سوزن در بهینه‌سازی ایمنی بیوپسی مهم‌تر از تعداد دفعات ورود آن است.»

عوارض «خونریزی شدید» در ۳ درصداز بیوپسی‌ها رخ داد. این خطر در زنان و بیمارانی که دچار هماتوم شده بودند، به طور قابل توجهی بیشتر بود. دکتر سوزتاک در مورد افزایش ریسک در زنان توضیح داد: «این موضوع احتمالاً ناشی از تفاوت‌های چندگانه در اندازه کلیه، ساختار بدن، آناتومی عروق یا سطح هموگلوبین پایه است، نه لزوماً جنسیت خود بیمار. این یافته‌ها نباید باعث دلسردی زنان از انجام بیوپسی شود، بلکه بر نیاز به درک بهتر عوامل اختصاصی هر بیمار تأکید دارد.»

در مجموع، محققان دریافتند که بیوپسی کلیه برای بیماران دیابتی ایمن است. دکتر سوزتاک نتیجه‌گیری کرد: که عوامل مربوط به فرآیند انجام عمل، و نه خودِ دیابت، قوی‌ترین تعیین‌کننده‌های ایمنی بیوپسی کلیه هستند.

منبع:

https://www.healio.com/news/nephrology/20260722/data-quantify-percutaneous-kidney-biopsy-complications-for-patients-with-diabetes